|
Ne kadar küçük şeyler için ağlardık...Bir tutam saç, bir oyuncak, bir araba, bir bebek...Şimdi büyüdük..Çok büyük olaylar bile ağlatamıyor bizleri...Ölümler, iflaslar, savaşlar..Şimdi daha mı güçlüyüzYoksa daha mı alışkın?Hayatı öğrenmekAlışmak mı acaba?
|
GERİ İZLEME URL'si: http://www.blogsever.com/trackback/1386
|
Sanırım alıştık... Bazen ıvır zıvır şeyler için ağlayanlar olur ya hani, yok sevgilisi ile tartışanlar, yok o, yok bu vs. saçma sapan incir çekirdeğini doldurmaz şeyler çok kızıyorum o zaman ağlayanlara. Ama sonra düşünüyorum hepimizde ağlamışızdır zamanında sevgili sandıklarımız için, ya da eften püften mevzular için, tabi o zaman yaşadığın şeyler felaketmiş gibi görünüyor bilmiyorsun ki büyüdükçe başına gelecekleri, hayat onlardan ibaret sanıyorsun oysa hiç değil hiç hemde. Hayat o kadar karmaşık ki bazen şaşırıyorum bile ağlasammı gülsemmi diye... Ne yazdım ben şimdi yaaa, konudan kopmamışımdır umarım :(
Neyse sevgili nihal, görüşmek üzere sevgiyle kal...
tarafından yazıldı: PaNDoRa | 20/03 06:08AM
Hayatı Öğrenmek
Küçükken bir araba, bir oyuncak yada bir bebek belkide tüm hayatımızdı, onca yaygarayı koparıp ağlamalarda bu yüzdendi..onlar olmazsa olmazdı.. Şimdi büyüdük..Hayat telaşesi içinde, onca şeyin arasında her şeye verilen değer de değişti. Keşke değişmeseydi.Keşke daha güçlü olmasaydık.Keşke insanlar ağlamayı unutmasaydı.Keşke savaş nedir, ölüm nedir bilmeseydik.Öylesi bir dünya; daha güzel olmaz mıydı.. ?
Teşekkürler pandora..
tarafından yazıldı: shine | 20/03 04:58PM
|
